Παράλληλες και τεμνόμενες ευθείες

Παράλληλες και τεμνόμενες ευθείες

·      Δύο ευθείες στο ίδιο επίπεδο ή θα είναι παράλληλες ή θα τέμνονται.

    Οι τεμνόμενες ευθείες  συναντιούνται σ’ ένα σημείο ( Ι, Π)

    Οι παράλληλες ευθείες δεν έχουν κανένα κοινό σημείο.    (ΨΣ // ΩΦ)

     Οι ευθείες που είναι κάθετες στην ίδια ευθεία (ΑΒ) είναι   μεταξύ τους παράλληλες (ΨΣ \\ ΩΦ)
   



     Δύο τεμνόμενες ευθείες που σχηματίζουν 4 ορθές γωνίες είναι κάθετες μεταξύ τους (ΞΟ    ΜΝ) 

Γεώργιος Ιακωβίδης - Ο ζωγράφος των παιδιών

   Ο Γεώργιος Ιακωβίδης (1853 - 1932) 

ήταν Έλληνας ζωγράφος κι ένας από τους σημαντικότερους 

εκπροσώπους του καλλιτεχνικού κινήματος της Σχολής του 

Μονάχου.


   Γεννήθηκε το 1853 στα Χίδηρα της Λέσβου. Από νωρίς 

έδειξε ενδιαφέρον για την τέχνη και κυρίως για την 

ξυλογλυπτική. 


Το 1878, δημιούργησε στο Μόναχο δικό του εργαστήριο και 

σχολή ζωγραφικής θηλέων που λειτούργησε μέχρι το 1898. 

Με το ταλέντο και την εργατικότητά του, έγινε ευρύτατα 

γνωστός και αγαπητός. Οι διακρίσεις άρχισαν να 

διαδέχονται η μία την άλλη: «Χρυσούν μετάλλιον» στην 

Αθήνα το 1888, ιδιαίτερο βραβείο των Παρισίων 1889, 

«Βραβείο τιμής» στην Βρέμη το 1890, «Χρυσούν μετάλλιον» 

του Βερολίνου το 1891, «Χρυσούν μετάλλιον» του Μονάχου 

το 1893, το «Οικονόμειον βραβείον» στην Τεργέστη το 

1895, το βραβείο Βαρκελώνης το 1898 και το χρυσό 

μετάλλιο στο Παρίσι το 1900.

Γεώργιος Ιακωβίδης

   Το 1900, ιδρύθηκε η Εθνική Πινακοθήκη της Ελλάδας και ο Ιακωβίδης κλήθηκε από την ελληνική κυβέρνηση να επιστρέψει στην Ελλάδα και διορίστηκε πρώτος της διευθυντής. Μετά τον θάνατο του δασκάλου του Νικηφόρου Λύτρα το 1904, διορίστηκε ως άμισθος καθηγητής ελαιογραφίας στην Σχολή Καλών Τεχνών. Για την προσφορά του αυτή, του απονεμήθηκε ο «Χρυσούς Σταυρός των Ιπποτών». 

   Ο Ιακωβίδης δημιούργησε κυρίως προσωπογραφίες και μάλιστα συνθέσεις με παιδιά, ώστε να χαρακτηρίζεται ως ο ζωγράφος που αγαπούσε τα παιδιά. Όταν ήρθε στην Ελλάδα ασχολήθηκε περισσότερο με δημιουργία πορτρέτων και θεωρείται από τους σπουδαιότερους Έλληνες προσωπογράφους.

 Παππούς και εγγονή

Μητρική στοργή

   Πέθανε στην Αθήνα το 1932, έχοντας δημιουργήσει περισσότερες από 200 ελαιογραφίες, οι οποίες σήμερα βρίσκονται είτε σε ιδιωτικές συλλογές είτε εκτίθενται σε πινακοθήκες της Ευρώπης.

από τους μαθητές της Ε' τάξης

Ζωγραφίζουμε όπως ο Πικάσο!

 Οι μαθητές της Α' τάξης εμπνεύστηκαν από τα γυναικεία πορτρέτα του Πάμπλο Πικάσο και έφτιαξαν και εκείνοι τα δικά τους.
   Ας τα απολαύσουμε!

κολλάζ με πληροφορίες για τον Πικάσο, από τους μαθητές της Ε' τάξης

Λέμε όχι σε κάθε μορφή βίας και ρατσισμού!

      Οι μαθητές της Ε' και της Στ' τάξης, προετοιμάζονται για το θεατρικό που θα μας παρουσιάσουν στις 6 Μαρτίου, σχετικά με τον ρατσισμό σε κάθε του μορφή και δημιουργούν υπέροχες ζωγραφιές με σπουδαία μηνύματα!

"Ειρήνη" του Γιάννη Ρίτσου

Τ' όνειρο του παιδιού είναι η ειρήνη.

Τ' όνειρο της μάνας είναι η ειρήνη.

Τα λόγια της αγάπης κάτω απ' τα δέντρα,

είναι η ειρήνη.

Ο πατέρας που γυρνάει τ' απόβραδο μ' ένα φαρδύ χαμόγελο στα μάτια

μ' ένα ζεμπίλι στα χέρια του γεμάτο φρούτα

κ' οι σταγόνες του ιδρώτα στο μέτωπό του

είναι όπως οι σταγόνες του σταμνιού που παγώνει το νερό στο παράθυρο,

είναι η ειρήνη.

Όταν οι ουλές απ' τις λαβωματιές κλείνουν στο πρόσωπο του κόσμου

και μες στους λάκκους που 'σκαψαν οι οβίδες φυτεύουμε δέντρα

και στις καρδιές που 'καψε η πυρκαϊά δένει τα πρώτα της μπουμπούκια η ελπίδα

κ' οι νεκροί μπορούν να γείρουν στο πλευρό τους και να κοιμηθούν δίχως παράπονο

ξέροντας πως δεν πήγε το αίμα τους του κάκου,

είναι η ειρήνη.

Ειρήνη είναι η μυρωδιά του φαγητού το βράδι,

τότε που το σταμάτημα του αυτοκίνητου στο δρόμο δεν είναι φόβος,

τότε που το χτύπημα στην πόρτα σημαίνει φίλος, 

και το άνοιγμα του παράθυρου κάθε ώρα σημαίνει ουρανός

γιορτάζοντας τα μάτια μας με τις μακρινές καμπάνες των χρωμάτων του,

είναι η ειρήνη.

Ειρήνη είναι ένα ποτήρι ζεστό γάλα κ' ένα βιβλίο μπροστά στο παιδί που ξυπνάει.

Τότε που τα στάχυα γέρνουν τόνα στ' άλλο λέγοντας: το φως το φως, το φως,

και ξεχειλάει η στεφάνη του ορίζοντα φως

είναι η ειρήνη.

Τότε που οι φυλακές επισκευάζονται να γίνουν βιβλιοθήκες,

τότε που ένα τραγούδι ανεβαίνει από κατώφλι σε κατώφλι τη νύχτα

τότε που τ' ανοιξιάτικο φεγγάρι βγαίνει απ' το σύγνεφο

όπως βγαίνει απ' το κουρείο της συνοικίας φρεσκοξυρισμένος ο εργάτης το Σαββατόβραδο

είναι η ειρήνη.

Τότε που η μέρα που πέρασε

δεν είναι μια μέρα που χάθηκε

μα είναι η ρίζα που ανεβάζει τα φύλλα της χαράς μέσα στο βράδι

κ' είναι μια κερδισμένη μέρα κ' ένας δίκαιος ύπνος

τότε που νιώθεις πάλι ο ήλιος να δένει βιαστικά τα κορδόνια του

να κυνηγήσει τη λύπη απ' τις γωνιές του χρόνου

είναι η ειρήνη.

Ειρήνη είναι οι θημωνιές των αχτίνων στους κάμπους του καλοκαιριού

είναι τ' αλφαβητάρι της καλοσύνης στα γόνατα της αυγής.

Όταν λες: αδελφέ μου — όταν λέμε: αύριο θα χτίσουμε

όταν χτίζουμε και τραγουδάμε

είναι η ειρήνη.

Τότε που ο θάνατος πιάνει λίγο τόπο στην καρδιά

κ' οι καμινάδες δείχνουν με σίγουρα δάχτυλα την ευτυχία,

τότε που το μεγάλο γαρύφαλλο του δειλινού

το ίδιο μπορεί να το μυρίσει ο ποιητής κι ο προλετάριος

είναι η ειρήνη.

Η ειρήνη είναι τα σφιγμένα χέρια των ανθρώπων

είναι το ζεστό ψωμί στο τραπέζι του κόσμου

είναι το χαμόγελο της μάνας.

Μονάχα αυτό.

Τίποτ' άλλο δεν είναι η ειρήνη.

Και τ' αλέτρια που χαράζουν βαθειές αυλακιές σ' όλη τη γης

ένα όνομα μονάχα γράφουν:

Ειρήνη. Τίποτ' άλλο. Ειρήνη.

Πάνω στις ράγες των στίχων μου

το τραίνο που προχωρεί στο μέλλον

φορτωμένο στάρι και τριαντάφυλλα

είναι η ειρήνη.

Αδέρφια μου,

μες στην ειρήνη διάπλατα ανασαίνει

όλος ο κόσμος με όλα τα όνειρά του.

Δόστε τα χέρια, αδέρφια μου, 

αυτό 'ναι η ειρήνη.

Γιάννης Ρίτσος

ΑΘΗΝΑ, Γενάρης 1953

Οι μαθητές της Α' τάξης, αφού διάβασαν το παραπάνω ποίημα του σπουδαίου Γιάννη Ρίτσου, έφτιαξαν τις δικές τους ακροστοιχίδες για την ΕΙΡΗΝΗ!

Ο Μέσος Όρος

   Πολλές  φορές  χρειάζεται  να  περιγράψουμε  ένα  πλήθος  δεδομένων  με  μια  μόνο  τιμή.  Σε  τέτοιες  περιπτώσεις  χρησιμοποιούμε  το  μέσο  όρο  (ή  μέση  τιμή).

   Ο  μέσος  όρος  μας  βοηθά  στη  σύγκριση,  στην  εκτίμηση  και  στην  πρόβλεψη. 

μέσος όρος προσέλευση φιλάθλων σε γήπεδα

   Για  να  βρούμε  το  μέσο  όρο  (Μ.Ο.),  προσθέτουμε  τους  αριθμούς  αυτούς  και  το  άθροισμά  τους  το  διαιρούμε  με  τον  αριθμό  που  φανερώνει  το  πλήθος  τους.

                                                     Άθροισμα  αριθμών

Μ.Ο. = --------------------------------

                                                      Πλήθος  αριθμών

   Βρες τον μέσο όρο παίζοντας, με ένα απλό κλικ στην παρακάτω εικόνα! 

Ο Φιλελληνισμός

   Από τις απαρχές της η Ελληνική Επανάσταση είχε την τύχη να δεχτεί τη βοήθεια ενός δυναμικού ρεύματος υποστήριξης που αναπτύχθηκε στις σημαντικότερες πόλεις της Ευρώπης. Ο φιλλεληνισμός, όπως ονομάστηκε αυτό το ρεύμα, πρόσφερε σημαντική βοήθεια στην ελληνική υπόθεση. 

   Πρώτον, με την αποστολή χρημάτων, εφοδίων και εθελοντών. Δεύτερον, ασκώντας πίεση στις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, ώστε να προχωρήσουν σε μια ευνοϊκή ρύθμιση για τους έλληνες επαναστάτες. Το ρεύμα αυτό παρά την ύφεση που κάποιες χρονιές γνώρισε, έλκυσε το ενδιαφέρον ορισμένων από τις σημαντικότερες προσωπικότητες της εποχής. Διανοούμενοι, πανεπιστημιακοί, άνθρωποι των τεχνών και των γραμμάτων εργάστηκαν εθελοντικά προπαγανδίζοντας υπέρ της ελληνικής υπόθεσης. 

   Επιπλέον, ένας σημαντικός αριθμός εθελοντών προσήλθε στις επαναστατημένες περιοχές, για να πολεμήσει για τη δημιουργία ενός ανεξάρτητου ελληνικού κράτους. Ανάμεσά τους βρέθηκαν γνωστοί στρατιωτικοί της εποχής των Ναπολεόντειων πολέμων, φοιτητές, κυνηγημένοι επαναστάτες ακόμη και τυχοδιώκτες ή καιροσκόποι, για τους οποίους η ελληνική επανάσταση φάνταζε ως περιπέτεια και μάλιστα επικερδής.

Ο λόρδος Μπάυρον στο Μεσολόγγι

    Ανεξάρτητα από τους πολλούς λόγους, τους διαφορετικούς τρόπους και τις ασύμβατες κάποτε προσδοκίες που στήριξαν στην ελληνική υπόθεση, όλοι αυτοί συνέβαλαν στο να διατηρηθεί ζωντανό το ενδιαφέρον της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης για την ελληνική επανάσταση, ιδίως στα σημαντικά αστικά κέντρα της Ευρώπης.

(πηγή εδώ)

Βίκτωρ Ουγκώ

  

 Ο Βίκτωρ Ουγκώ, έδειξε 

ιδιαίτερη ευαισθησία για την Κρητική 

Επανάσταση, που ξέσπασε από το 1866 έως το 1869. Κατά

 το διάστημα αυτό, υποστήριξε την Επανάσταση με 

επιστολές του που έστελνε και δημοσίευε στον ευρωπαϊκό 

τύπο, παρ΄ όλο το αρνητικό κλίμα που υπήρχε τότε στην 

Ευρώπη για την υπόθεση αυτή.  Ο Ουγκώ στράφηκε επίσης

 και εναντίον του Έλγιν, για την γνωστή υπόθεση της 

κλοπής των μαρμάρων του Παρθενώνα.

Ιούλιος Βερν

 Το κατ΄εξοχήν έργο που εκφράζει τον Φιλελληνισμό του

 Βερν είναι “το Αιγαίο στις φλόγες” .

 Η υπόθεση του έργου

 τοποθετείται λίγο πριν και λίγο μετά από τα γεγονότα της

Ναυμαχίας του Ναβαρίνου και αποτελεί έναν ύμνο για 

τον ελληνικό ηρωισμό, ενώ ταυτοχρόνως παρουσιάζει με 

πολύ ζωντανά χρώματα τη συμμετοχή στον αγώνα

 των Φιλελλήνων, οι οποίοι ανιδιοτελώς είχαν σπεύσει να 

βοηθήσουν τους επαναστατημένους και να μοιρασθούν 

μαζί τους τους πόθους και τα ιδανικά τους.

 Η πλοκή του έργου παρακολουθεί τις περιπέτειες του

 Γάλλου Φιλέλληνα ναυτικού Ερρίκου Ντ΄αλμπαρε και την 

προσπάθεια του ως καπετάνιου Ελληνικού πλοίου να 

καταστείλει την πειρατεία στο Αιγαίο για λογαριασμό της 

Ελληνικής κυβέρνησης (στην πραγματικότητα αυτό το έργο 

το έφερε εις πέρας ο Μιαούλης το 1828 μετά από διαταγή 

του Καποδίστρια).

Ο Αρλεκίνος πάνω στο χαρτί

   Ο Αρλεκίνος είναι ένας από τους βασικούς χαρακτήρες της ιταλικής Κομέντια ντελ άρτε. Έχει προγόνους του τους δούλους του Αριστοφάνη, του Πλαύτου, του Τερέντιου, τους βυζαντινούς μίμους, αλλά και τους ακροβάτες και τους θαυματοποιούς του Μεσαίωνα. 

   Το όνομα του χαρακτήρα σημαίνει "μικρός διάβολος" και δημιουργήθηκε τον 16ο αιώνα στη Γαλλία. Υπηρετεί συνήθως τον Πανταλόνε, τον Ντοτόρε, αλλά και τον Καπιτάνο, ενώ κατά την εξέλιξη της Κομέντια ντελ άρτε είναι από τους βασικότερους χαρακτήρες.

    Το γυναικείο ανάλογο του Αρλεκίνου, και αρκετές φορές συμπρωταγωνίστριά του επί σκηνής, είναι η Κολομπίνα.

Αρλεκίνοι από τους μαθητές της Δ' τάξης

Η ελιά η ευλογημένη

   Η ελιά είναι γνωστή από τους αρχαιότατους χρόνους, και πιθανότατα κατάγεται από το χώρο της ανατολικής Μεσογείου. Σύμφωνα με την αρχαία ελληνική παράδοση, πατρίδα της ελιάς είναι η Αθήνα και η πρώτη ελιά φυτεύτηκε από την Αθηνά στην Ακρόπολη.

   Οι Έλληνες ήταν ο πρώτος λαός που καλλιέργησε την ελιά στον ευρωπαϊκό μεσογειακό χώρο. Την μετέφεραν είτε Έλληνες άποικοι είτε Φοίνικες έμποροι.

   Ο καρπός της ελιάς ωριμάζει στα μέσα προς τέλη του φθινοπώρου, οπότε και ξεκινάει η συγκομιδή, ή το λιομάζωμα. 

   Η ελιά παραδοσιακά μαζεύεται με το χέρι, και το μάζεμα της ελιάς αποτελεί εδώ και αιώνες σημαντική αγροτική δραστηριότητα σε πολλές περιοχές της Μεσογείου. Στα Παναθήναια σημαντικό ρόλο έπαιζε η ελιά του Ερεχθείου, αλλά και τα στέφανα που φτιάχνονταν με τα κλαδιά της. 

   Στην ιερή πομπή στους δρόμους της Αθήνας συμμετείχαν οι θαλλοφόροι, γέροντες ωραίοι και ευθυτενείς, που 

κρατούσαν στα χέρια τους κλάδους ελαίας.

από τους μαθητές της Δ' τάξης

Το μυστήριο Πάμπλο Πικάσο

   Στο βίντεο-απόσπασμα που ακολουθεί, μπορεί κανείς να παρακολουθήσει την πράξη ιεροτελεστίας που αποτελούσε για τον Πικάσο η δημιουργία ενός έργου, μέσα σε ένα κλίμα σιωπής, όπου την αφήγηση την αναλαμβάνει ο χρωστήρας και η παλέτα.

   Εντοπίσαμε το βίντεο στην ιστοσελίδα Open Culture: είναι μέρος της υπέροχης ταινίας του 1956 με τίτλο «Το μυστήριο ονόματι Πικάσο» («Le mystère Picasso»).

   Η ταινία έχει χαρακτηριστεί από τη γαλλική κυβέρνηση «εθνικός θησαυρός».