7ο Δημοτικό Σχολείο Χαϊδαρίου: Κωνσταντίνος Καβάφης

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κωνσταντίνος Καβάφης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

19.10.22

Παρουσίαση Powerpoint για τον Κωνσταντίνο Καβάφη, από τον Διονύση, μαθητή της Στ' τάξης!

Από τον Διονύση, μαθητή της Στ' τάξης!

23.3.20

Αφήγηση στα αγγλικά της "Ιθάκης" από τον Sean Connery (μουσική Βαγγέλης Παπαθανασίου)

Η Έλλη Λαμπέτη διαβάζει Καβάφη - Ιθάκη

6.2.18

Κωνσταντίνος Καβάφης

Ο Κωνσταντίνος Καβάφης (Αλεξάνδρεια, 29 Απριλίου 1863 - Αλεξάνδρεια, 29 Απριλίου 1933) ήταν ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες ποιητές της σύγχρονης εποχής.

Γεννήθηκε και έζησε στην Αλεξάνδρεια, γι' αυτό και αναφέρεται συχνά ως «ο Αλεξανδρινός».

Ο ποιητής σε νεαρή ηλικία μαζί με δύο από τα αδέρφια του.

Ήταν το ένατο παιδί του Πέτρου - Ιωάννη Καβάφη (1814-1870), μεγαλέμπορου βαμβακιού, και της Xαρίκλειας Φωτιάδη, που ανήκε σε παλιά φαναριώτικη οικογένεια μεγαλεμπόρων και κοινοτικών επιτρόπων της Κωνσταντινούπολης.

Στην Αλεξάνδρεια ο Kαβάφης διδάχτηκε Αγγλικά, Γαλλικά και Ελληνικά με οικοδιδάσκαλο και συμπλήρωσε τη μόρφωσή του για ένα-δύο χρόνια στο Ελληνικό Εκπαιδευτήριο της Αλεξάνδρειας.

To 1870 με το θάνατο του πατέρα Καβάφη αρχίζει, ουσιαστικά, η σταθερή πορεία της οικογένειας προς την οικονομική κρίση και παρακμή. Το 1872 η Χαρίκλεια Καβάφη μετακομίζει με τα παιδιά της στην Αγγλία όπου και θα παραμείνουν τα επόμενα έξι χρόνια (κυρίως στο Λίβερπουλ αλλά και στο Λονδίνο).

Ο Κωνσταντίνος Καβάφης σπουδάζει σε αγγλικό σχολείο όπου και διδάσκεται για μητρική του γλώσσα την αγγλική αλλά παράλληλα μαθαίνει και ελληνικά και γαλλικά. Μετά από λίγα χρόνια παραμονής στην Αγγλία αναγκάζονται να επιστρέψουν στην Αλεξάνδρεια καθώς τα οικονομικά της οικογένειας πηγαίνουν άσχημα και η οικογενειακή επιχείρηση διαλύεται.

Σήμερα η ποίησή του όχι μόνο έχει επικρατήσει στην Ελλάδα, αλλά και κατέλαβε μία εξέχουσα θέση στην όλη ευρωπαϊκή ποίηση, ύστερα από τις μεταφράσεις των ποιημάτων του αρχικά στα Γαλλικά, Αγγλικά, Γερμανικά και κατόπιν σε πολλές άλλες γλώσσες.

Το σώμα των Καβαφικών ποιημάτων περιλαμβάνει: Τα 154 ποιήματα που αναγνώρισε ο ίδιος (τα λεγόμενα Αναγνωρισμένα), τα 37 Αποκηρυγμένα ποιήματά του, τα περισσότερα νεανικά, σε ρομαντική καθαρεύουσα, τα οποία αργότερα αποκήρυξε, τα Κρυμμένα, δηλαδή 75 ποιήματα που βρέθηκαν τελειωμένα στα χαρτιά του, καθώς και τα 30 Ατελή, που βρέθηκαν στα χαρτιά του χωρίς να έχουν πάρει την οριστική τους μορφή.

Τύπωσε ο ίδιος το 1904 μια μικρή συλλογή με τον τίτλο Ποιήματα, στην οποία περιέλαβε τα ποιήματα: Φωνές, Επιθυμίες, Κεριά, Ένας γέρος, Δέησις, Οι ψυχές των γερόντων, Το πρώτο σκαλί, Διακοπή, Θερμοπύλες, Τα παράθυρα, Περιμένοντας τους βαρβάρους, Απιστία και Τα άλογα του Αχιλλέως. Η συλλογή, σε 100-200 αντίτυπα, κυκλοφόρησε ιδιωτικά.

Το 1910 τύπωσε πάλι τη συλλογή του, προσθέτοντας αλλά επτά ποιήματα: Τρώες, Μονοτονία, Η κηδεία του Σαρπηδόνος, Η συνοδεία του Διονύσου, Ο Βασιλεύς Δημήτριος, Τα βήματα και Ούτος εκείνος. Και αυτή η συλλογή διακινήθηκε από τον ίδιο σε άτομα που εκτιμούσε.

Το 1935 κυκλοφόρησε στην Αθήνα, με επιμέλεια της Ρίκας Σεγκοπούλου, η πρώτη πλήρης έκδοση των (154) Ποιημάτων του, που εξαντλήθηκε αμέσως. Δύο ακόμη ανατυπώσεις έγιναν μετά το 1948.

Ο ποιητής επεξεργαζόταν επίμονα κάθε στίχο, κάποτε για χρόνια ολόκληρα, προτού τον δώσει στην δημοσιότητα. Σε αρκετές από τις εκδόσεις του υπάρχουν διορθώσεις από το χέρι του και συχνά όταν επεξεργαζόταν ξανά τα ποιήματά του τα τύπωνε διορθωμένα.

Το 1932, ο Καβάφης, άρρωστος από καρκίνο του λάρυγγα, πήγε για θεραπεία στην Αθήνα, όπου παρέμεινε αρκετό διάστημα, εισπράττοντας μια θερμότατη συμπάθεια από το πλήθος των θαυμαστών του. Επιστρέφοντας όμως στην Αλεξάνδρεια, η κατάστασή του χειροτέρεψε. Εισήχθη στο Νοσοκομείο της Ελληνικής Κοινότητας, όπου και πέθανε στις 29 Απριλίου του 1933, τη μέρα που συμπλήρωνε 70 χρόνια ζωής.

Το σπίτι στο οποίο κατοικούσε ο ποιητής βρισκόταν στην οδό Λέψιους, στην καρδιά της Αλεξάνδρειας και σήμερα λειτουργεί ως μουσείο. Οι παρακάτω φωτογραφίες προέρχονται από τον χώρο αυτό.

Η προτομή του Κωνσταντίνου Καβάφη στην πλατεία Αιγύπτου, στο κέντρο της Αθήνας

Οι μαθητές της Γ' τάξης συγκέντρωσαν πληροφορίες για τη ζωή και το έργο του ποιητή.

"Όσο μπορείς"

"Ιθάκη"

Αρχική πηγή εδώ!

Η Έλλη Λαμπέτη διαβάζει την "Ιθάκη" του Κωνσταντίνου Καβάφη

19.10.17

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

Ο Κωνσταντίνος Καβάφης (1863 - 1933) είναι ένας από

τους σημαντικότερους Έλληνες ποιητές της σύγχρονης

εποχής. Γεννήθηκε και έζησε στην Αλεξάνδρεια και σε

ποιήματά του μιλά για αυτήν, γι' αυτό και αναφέρεται

συχνά ως «ο Αλεξανδρινός». Εργάστηκε ως

δημοσιογράφος και δημόσιος υπάλληλος. Δημοσίευσε 154

ποιήματα, ενώ δεκάδες άλλα παρέμειναν ως προσχέδια. Το

σημαντικότερο έργο του το δημιούργησε μετά την ηλικία

των 40 ετών.

Ήταν το ένατο παιδί του Πέτρου-Ιωάννη

Καβάφη, μεγαλέμπορου βαμβακιού. Η μητέρα του,

Xαρίκλεια Φωτιάδη, ανήκε σε παλιά Φαναριώτικη

οικογένεια της Κωνσταντινούπολης. Και τα δυο αυτά

στοιχεία, η εμπορική ιδιότητα του πατέρα και η αρχοντιά

της μητέρας συντέλεσαν σημαντικά στη διαμόρφωση του

χαρακτήρα του ποιητή.

Μετά το θάνατο του πατέρα του και την σταδιακή διάλυση

της οικογενειακής επιχείρησης, η οικογένεια

εγκαταστάθηκε στην Αγγλία όπου έμεινε μέχρι το 1876.

Στην Αλεξάνδρεια ο Kαβάφης διδάχτηκε Αγγλικά, Γαλλικά

και Ελληνικά με οικοδιδάσκαλο και συμπλήρωσε τη

μόρφωσή του για ένα-δύο χρόνια στο Ελληνικό

Εκπαιδευτήριο της Αλεξάνδρειας. Έζησε επίσης για τρία

χρόνια, που ήταν τα κρισιμότερα στην ψυχοδιανοητική του

διαμόρφωση, στην Κωνσταντινούπολη (1882-84).

Το 1897 ταξίδεψε στο Παρίσι και το 1903 στην Αθήνα,

χωρίς από τότε να μετακινηθεί από την Αλεξάνδρεια για

τριάντα ολόκληρα χρόνια. Ύστερα από περιστασιακές

απασχολήσεις σε χρηματιστηριακές επιχειρήσεις,

αποφάσισε να γίνει δημόσιος υπάλληλος και διορίστηκε σε

ηλικία 59 χρονών στο Υπουργείο Δημοσίων Έργων το 1922.

Από το 1886 άρχισε να δημοσιεύει ποιήματα επηρεασμένα

από τους Αθηναίους ρομαντικούς ποιητές, χωρίς να τον έχει

επηρεάσει καθόλου η στροφή της γενιάς του 80. Από το

1891, όταν εκδίδει σε αυτοτελές φυλλάδιο το

ποίημα Κτίσται, και ιδίως το 1896, όταν γράφει τα Τείχη,το

πρώτο αναγνωρισμένο, εμφανίζονται τα χαρακτηριστικά

των ώριμων ποιημάτων του.

Σήμερα η ποίησή του όχι μόνο έχει επικρατήσει στην

Ελλάδα. αλλά και κατέλαβε μία εξέχουσα θέση στην όλη

ευρωπαϊκή ποίηση, ύστερα από τις μεταφράσεις των

ποιημάτων του αρχικά στα Γαλλικά, Αγγλικά, Γερμανικά

και κατόπιν σε πολλές άλλες γλώσσες.

Το 1935 κυκλοφόρησε στην Αθήνα, με επιμέλεια της Ρίκας

Σεγκοπούλου, η πρώτη πλήρης έκδοση των

(154) Ποιημάτων του, που εξαντλήθηκε αμέσως. Δύο ακόμη

ανατυπώσεις έγιναν μετά το 1948.

Ο ποιητής επεξεργαζόταν επίμονα κάθε στίχο, κάποτε για

χρόνια ολόκληρα, προτού τον δώσει στην δημοσιότητα. Σε

αρκετές από τις εκδόσεις του υπάρχουν διορθώσεις από το

χέρι του και συχνά όταν επεξεργαζόταν ξανά τα ποιήματά

του τα τύπωνε διορθωμένα.

Η γλώσσα και η στιχουργική μορφή των ποιημάτων του

Καβάφη ήταν ιδιόρρυθμες και πρωτοποριακές για την

εποχή. Τα βασικά χαρακτηριστικά τους είναι:

ιδιότυπη γλώσσα, μείγμα καθαρεύουσας και δημοτικής, με ιδιωματικά στοιχεία της Κωνσταντινούπολης

εξαιρετικά λιτός λόγος, με ελάχιστα επίθετα (όσα υπάρχουν έχουν πάντα ιδιαίτερη σημασία, δεν είναι ποτέ συμβατικά, κοσμητικά επίθετα)

ουδέτερη γλώσσα, σχεδόν πεζολογική, μακριά από τις ποιητικές συμβάσεις της εποχής. Η γλώσσα δεν αποκαλύπτει τα συναισθήματα

εξαιρετικά σύντομα ποιήματα

ιαμβικός ρυθμός αλλά τόσο επεξεργασμένος που συχνά είναι δύσκολο να διακριθεί

σχεδόν ολοκληρωτική απουσία ομοιοκαταληξίας

ιδιαίτερη σημασία στα σημεία στίξης: παίζουν ρόλο για το νόημα (πχ ειρωνεία) ή λειτουργούν ως οδηγίες απαγγελίας (πχ χαμήλωμα του τόνου της φωνής στις παρενθέσεις).