27.10.25

Γιάννης Ρίτσος - "Ο Λαός"

{φωτογράφος: Βούλα Παπαϊωάννου}

 Τούτος ο λαός, αφέντη μου, δεν ξέρει πολλά λόγια,

σωπαίνει, ακούει, κι όσα του λες τα δένει κομπολόγια.

Και κάποιο βράδυ – πες σαν χτες – υψώνει το κεφάλι
κι αστράφτουνε τα μάτια του κι αστράφτει ο νους του πάλι.

Κι όπως περνάν κι όπως βροντάν, μαδάει ο αγέρας ρόδα
κι από τη λάσπη ξεκολλά της Ιστορίας η ρόδα.

Και τούτο το περήφανο, τ’ άμετρο ψυχομέτρι,
μόνη σημαία το φως κρατεί, μόνο σπαθί το αλέτρι.

Κι από τους τάφους ξεκινάν όλοι οι νεκροί του Αγώνα
και μπαίνουν πάλι στη σειρά με σιδερένιο γόνα.

Και φέγγουνε τα μάτια τους σ’ όλο το μέγα βάθος
σάμπως Ανάστασης κεριά μετά από τ’ Άγιο Πάθος.

Νάτος, περνάει ο αδούλωτος στρατός της δικαιοσύνης
και πάει να σπείρει όλη τη γης με στάρι κι άστρα ειρήνης.

Κι ως πάνω τους η Λευτεριά πάλλοντας ανατέλλει
φουσκώνει η άκρατη καρδιά του ανθρώπου σαν καρβέλι.

20.10.25

Φθινοπωρινές Κατασκευές!

     Κατά την αναζήτησή μας στο διαδίκτυο, εντοπίσαμε μία ιδιαίτερα δημιουργική κατασκευή, της οποίας τα υλικά αποτελούνται μόνο από φύλλα δέντρων και λουλουδιών. Με αυτά μπορείτε να φτιάξετε τις μορφές πολλών ζώων αλλά και ό,τι άλλο μπορείτε να σκεφτείτε!
     Ας πάρουμε μία ιδέα!








κάντε κλικ εδώ για το αρχικό site!

17.10.25

A short poem about Autumn by Emily Dickinson


  

Autumn
The morns are meeker than they were,
The nuts are getting brown;
The berry's cheek is plumper,
The rose is out of town.




The maple wears a gayer scarf,
The field a scarlet gown.
Lest I should be old-fashioned,
I'll put a trinket on.


Emily Dickinson