27.9.22

Μία βιβλιοθήκη κρυμμένη στο δάσος!



Μέσα σε ένα ήσυχο δάσος της Νέας Υόρκης βρίσκεται κρυμμένη μια... βιβλιοθήκη! 

Ονομάζεται Hemmelig Rom, που στα νορβηγικά σημαίνει "μυστικό δωμάτιο".

Η αλήθεια είναι ότι λόγω της δυσκολίας πρόσβασης στο σημείο αυτό, η βιβλιοθήκη δεν έχει πολλούς επισκέπτες, όμως οι ορκισμένοι βιβλιόφιλοι της περιοχής έχουν αποκτήσει ένα ήρεμο μέρος για να διαβάσουν τα βιβλία που προτείνονται!







Αρχική πηγή εδώ!

26.9.22

Ημαθία όπως... Ιαπωνία!!


Όλοι μας γνωρίζουμε τη φοβερή ομορφιά των κερασιών της Ιαπωνίας. Ήρθε όμως η ώρα να μάθουμε και ένα από τα καλύτερα κρυμμένα μυστικά της Ελλάδας!

Κάθε άνοιξη, ο νομός Ημαθίας μετατρέπεται σε μια εκπληκτική ροζ χώρα των θαυμάτων λόγω των ανθισμένων ροδακινιών της που κυριαρχούν σε ολόκληρο τον κάμπο!




Αρχική πηγή εδώ!

25.9.22

Το δάσος με τα λυγισμένα δέντρα!



   Ένα από τα πλέον περίεργα μέρη της κεντρικής Ευρώπης θεωρείται το λεγόμενο "Δάσος με τα λυγισμένα δέντρα", το οποίο βρίσκεται στην Πολωνία. 


   Τα (σχεδόν 400)  λυγισμένα αυτά δέντρα δεν αποτελούν μια "παραξενιά" της φύσης, αλλά πήραν το σχήμα τους από γεωπόνους, κατά τη δεκαετία του 1930, για άγνωστο πλέον λόγο!
   Οι βάσεις των κορμών των δέντρων είναι λυγισμένες κατά περίπου 90 μοίρες και όλες είναι στραμμένες προς τον Βορρά.




22.9.22

Με αφορμή τη χθεσινή Παγκόσμια Ημέρα Ειρήνης...

 Ο πόλεμος που έρχεται

δεν είναι ο πρώτος. Πριν απ’ αυτόν

γίνανε κι άλλοι πόλεμοι.
Όταν τελείωσε ο τελευταίος,
υπήρχαν νικητές και νικημένοι.
Στους νικημένους, ο φτωχός λαός
πέθαινε από την πείνα. Στους νικητές
ο φτωχός λαός πέθαινε το ίδιο.

Σαν έρθει η ώρα της πορείας, πολλοί δεν ξέρουν
πως επικεφαλής βαδίζει ο εχθρός τους.
Η φωνή που διαταγές τους δίνει
είναι του εχθρού τους η φωνή.
Κι εκείνος που για τον εχθρό μιλάει
είναι ο ίδιος τους ο εχθρός.

Στρατηγέ, το τανκ σου είναι δυνατό μηχάνημα.
Θερίζει δάση ολόκληρα, κι εκατοντάδες άνδρες αφανίζει.
Μόνο που έχει ένα ελάττωμα:
Χρειάζεται οδηγό.

Στρατηγέ, το βομβαρδιστικό σου είναι πολυδύναμο.
Πετάει πιο γρήγορα απ’ τον άνεμο, κι απ’ τον ελέφαντα σηκώνει
βάρος πιο πολύ.
Μόνο που έχει ένα ελάττωμα:
Χρειάζεται πιλότο.

Στρατηγέ, ο άνθρωπος είναι χρήσιμος πολύ.
Ξέρει να πετάει, ξέρει και να σκοτώνει.
Μόνο που έχει ένα ελάττωμα:
Ξέρει να σκέφτεται.

Μπέρτολτ Μπρεχτ
σε μετάφραση Μάριου Πλωρίτη
Απόσπασμα από το “Γερμανικό Εγχειρίδιο Πολέμου”





21.9.22

21 Σεπτεμβρίου - Παγκόσμια Ημέρα Ειρήνης



Η Παγκόσμια Ημέρα Ειρήνης καθιερώθηκε από τον ΟΗΕ το 1981, για να διαδώσει και για να δυναμώσει τα ιδανικά της ειρήνης και της μη βίας ανάμεσα στα έθνη. 

Από το 2001 η Ημέρα αυτή γιορτάζεται στις 21 Σεπτεμβρίου. Την ημέρα αυτή προγραμματίζονται εκδηλώσεις σε όλο τον κόσμο από τον ΟΗΕ, τις ΜΚΟ, από θρησκευτικές οργανώσεις και τις τοπικές κοινωνίες των πολιτών.



ΕΙΡΗΝΗ  Γιάννης Ρίτσος
Τ' όνειρο του παιδιού είναι η ειρήνη 
Τ' όνειρο της μάνας είναι η ειρήνη 
Τα λόγια της αγάπης κάτω απ' τα δέντρα 
είναι η ειρήνη 

Ο πατέρας που γυρνάει τ' απόβραδο μ' ένα φαρδύ χαμόγελο στα μάτια 
μ' ένα ζεμπίλι στα χέρια του γεμάτο φρούτα 
και οι σταγόνες του ιδρώτα στο μέτωπό του 
είναι όπως οι σταγόνες του σταμνιού που παγώνει το νερό στο παράθυρο, 
είναι η ειρήνη. 

Όταν οι ουλές απ' τις λαβωματιές κλείνουν στο πρόσωπο του κόσμου 
και μες στους λάκους που ' καψε η πυρακαϊά δένει τα πρώτα της μπουμπούκια η ελπίδα 
κι οι νεκροί μπορούν να γείρουν στον πλευρό τους και να κοιμηθούν δίχως παράπονο 
ξέροντας πως δεν πήγε το αίμα τους του κάκου, 
είναι η ειρήνη. 

Ειρήνη είναι η μυρουδιά του φαγητού το βράδυ, 
τότε που το σταμάτημα του αυτοκινήτου στο δρόμο δεν είναι φόβος, 
τότε που το χτύπημα στην πόρτα σημαίνει φίλος, 
και το άνοιγμα του παραθύρου κάθε ώρα σημαίνει ουρανός, 
γιορτάζοντας τα μάτια μας με τις μακρινές καμπάνες των χρωμάτων του, 
είναι ειρήνη. 

Ειρήνη είναι ένα ποτήρι ζεστό γάλα κι ένα βιβλίο μπροστά στο 
παιδί που ξυπνάει. 
Τότε που τα στάχυα γέρνουν το 'να στ' άλλο λέγοντας: το φως, το φως 
και ξεχειλάει η στεφάνη του ορίζοντα φως, 
είναι η ειρήνη. 

Τότε που οι φυλακές επισκευάζονται να γίνουν βιβλιοθήκες, 
τότε που ένα τραγούδι ανεβαίνει από κατώφλι σε κατώφλι τη νύχτα, 
τότε που τ' ανοιξιάτικο φεγγάρι βγαίνει απ' το σύγνεφο 
όπως βγαίνει απ' το κουρείο της συνοικίας φρεσκοξυρισμένος ο 
εργάτης το Σαββατόβραδο, 
είναι η ειρήνη. 

Τότε που η μέρα που πέρασε, δεν είναι μια μέρα που χάθηκε, 
μα είναι η ρίζα που ανεβάζει τα φύλλα της χαράς μέσα στο βράδυ 
κι είναι μια κερδισμένη μέρα κι ένας δίκαιο ύπνος, 
που νιώθεις πάλι ο ήλιος να δένει βιαστικά τα κορφίνια του 
να κυνηγήσει τη λύπη απ' τις γωνιές του χρόνου, 
είναι η ειρήνη. 
Ειρήνη είναι οι θημωνιές των αχτίνων στους κάμπους του καλοκαιριού 
είναι τ' αλφαβητάρι της καλοσύνης στα γόνατα της αυγής. 
Όταν λες: αδελφές μου, - όταν λέμε: αύριο θα χτίσουμε. 
όταν χτίζουμε και τραγουδάμε, 
είναι η ειρήνη.


Τότε που ο θάνατος πιάνει λίγο τόπο στην καρδιά 
κι οι καμινάδες δείχνουν με σίγουρα δάχτυλα την ευτυχία, 
τότε που το μεγάλο γαρίφαλο του δειλινού 
το ίδιο μπορεί να το μυρίσει ο ποιητής κι ο προλετάριος, 
είναι η ειρήνη. 

Η ειρήνη είναι τα σφιγμένα χέρια των ανθρώπων 
είναι το ζεστό ψωμί στο τραπέζι του κόσμου 
είναι το χαμόγελο της μάνας 
Τίποτ' άλλο δεν είναι η ειρήνη. 
Και τ' αλέτρια που χαράζουν βαθιές αυλακιές σ' όλη της γης, 
ένα όνομα μονάχα γράφουν: 
Ειρήνη. 
Τίποτ' άλλο. Ειρήνη 

Πάνω στις ράγες των στίχων μου 
το τραίνο που προχωρεί στο μέλλον 
φορτωμένο στάρι και τριαντάφυλλα, 
είναι η ειρήνη. 

Αδέρφια, 
μες στην ειρήνη διάπλατα ανασαίνει όλος ο κόσμος με όλα τα όνειρά μας 
Δώστε τα χέρια αδέρφια μου, 
αυτό ' ναι η ειρήνη.