25.4.19

Εμφάνιση εκκλησίας 400 ετών σε λίμνη, έπειτα από μακρά περίοδο ξηρασίας και πτώση της στάθμης του νερού!


Συνήθως, σε περιόδους ακραίας ξηρασίας κατά τη διάρκεια των οποίων η στάθμη του νερού χαμηλώνει, η ανησυχία των κατοίκων της περιοχής μεγαλώνει. Αυτό όμως δεν ισχύει για τους κατοίκους μιας μικρής πόλης στο νότιο Μεξικό, παρόλο που η στάθμη της κοντινής τους λίμνης έχει κατέβει κατά 25 μέτρα. 
Ο λόγος είναι πως με την πτώση της στάθμης του νερού αποκαλύφθηκαν τα ερείπια ενός ναού αποικιακού αρχιτεκτονικού στυλ, η οποία χρονολογείται πως χτίστηκε κατά τον 16ο αιώνα!
Γνωστός ως ο ναός του Σαντιάγκο, θεωρείται πως εγκαταλείφθηκε κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1770, λόγω της πανούκλας που είχε εξαπλωθεί στην περιοχή.



Η πρώτη φορά που εμφανίστηκε μέσα από το νερό ήταν το 1966, κατά τη διάρκεια της κατασκευής ενός φράγματος. Από τότε έχει εμφανιστεί ξανά μόνο δύο φορές. Το 2002 και το 2017 και αποτελεί πλέον δημοφιλές τουριστικό αξιοθέατο.



22.4.19

Το δάσος με τα λυγισμένα δέντρα!



   Ένα από τα πλέον περίεργα μέρη της κεντρικής Ευρώπης θεωρείται το λεγόμενο "Δάσος με τα λυγισμένα δέντρα", το οποίο βρίσκεται στην Πολωνία. 


   Τα (σχεδόν 400)  λυγισμένα αυτά δέντρα δεν αποτελούν μια "παραξενιά" της φύσης, αλλά πήραν το σχήμα τους από γεωπόνους, κατά τη δεκαετία του 1930, για άγνωστο πλέον λόγο!
   Οι βάσεις των κορμών των δέντρων είναι λυγισμένες κατά περίπου 90 μοίρες και όλες είναι στραμμένες προς τον Βορρά.



19.4.19

Η παγωμένη λίμνη Βαϊκάλη!




Η παλαιότερη (25 εκατ. χρόνων) και πιο βαθιά λίμνη του κόσμου (με βάθος 1.680 μ.) είναι η λίμνη Βαϊκάλη και βρίσκεται στη νότιο Σιβηρία κοντά στη πόλη Ιρκούτσκ.
Οι κάτοικοι της περιοχής την αποκαλούν δικαιολογημένα θάλασσα αφού έχει μήκος 650 χλμ. και πλάτος που ποικίλει από 30 ως 70 χλμ. Για να περπατήσει κάποιος γύρω της θα χρειαζόταν 4 μήνες καθημερινού βαδίσματος.

  Δέχεται τα νερά περίπου 300 ποταμών με κυριότερους τους Σελίγκα και Άνω Ανγκάρα. Στο εσωτερικό της λίμνης υπάρχουν 22 νησιά, το μεγαλύτερο από τα οποία είναι το Ολχόν.
  Οι Μογγόλοι θεωρούν την λίμνη ως "ιερή θάλασσα" και πιστεύουν ότι στις απόκρημνες και βραχώδεις ακτές της κατοικούν κακά πνεύματα.




Τον χειμώνα είναι η κατάλληλη εποχή για βόλτες με έλκηθρο πάνω στη λίμνη καθώς για περίπου 5 μήνες, η επιφάνειά της καλύπτεται από στρώμα πάγου τόσο χοντρό, αλλά τόσο διάφανο που μοιάζει με γυαλί υψηλής αντοχής. Αντοχής τέτοιας ώστε το 1904, κατά τη διάρκεια του ρώσο-ιαπωνικού πολέμου πάνω στο πάγο της λίμνης χτίστηκε σιδηρόδρομος για τις μεταφορές 65 ατμομηχανών με 2.300 φορτωμένα βαγόνια!






Τα παγωμένα νερά της λίμνης είναι τα πιο διαφανή παγκοσμίως, καθώς ο επισκέπτης μπορεί να εντοπίσει ψάρια, φυτά ακόμη και πετρώματα σε βάθος έως 40 μέτρων!
 Αρχικές πηγές εδώ κι εδώ!




14.4.19

Τα 3 διηγήματα που ξεχώρισαν στον φετινό Διαγωνισμό του Σχολείου μας!

Από την Α' και τη Β' τάξη 

"Ο πιγκουίνος που φοβόταν το σκοτάδι"

   Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας πιγκουίνος που φοβόταν το σκοτάδι. Μια μέρα όταν πήγε στο σχολείο, είχε κοπεί το ρεύμα και ο πιγκουίνος φοβόταν. Μετά από λίγο ήρθε το ρεύμα και οι φίλοι του τον κορόιδευαν. όταν άρχισε να βρέχει και να ρίχνει αστραπές, όλοι οι φίλοι του πιγκουίνου φοβόντουσαν και τώρα ο πιγκουίνος τους κορόιδευε. Έτσι, όλοι κατάλαβαν ότι όλοι φοβούνται κάτι, αλλά ο πιγκουίνος δε φοβόταν πια το σκοτάδι.


Από τη Γ' και τη Δ' τάξη


«Το  νησί  του  χάλκινου  κάβουρα»

   Κάποτε σ’ ένα  μακρινό  ψαροχώρι  ζούσε  μία  φτωχή  οικογένεια   ψαράδων  που  είχε  τρεις  γιούς . Κάθε  πρωί  έπαιρναν τη  βάρκα  του  πατέρα  τους  και  πήγαιναν  για  ψάρεμα .

   Ήταν  ένα  πρωινό   σαν  όλα  τα  άλλα  η  μαμά  ετοίμασε  το  πρωινό  γάλα  με  ψωμί  και  ξύπνησε  τους  τρείς  γιούς  της .  Ο Θοδωρής  που  ήταν ο  πιο  μεγάλος  ετοίμασε  το καΐκι και τα  δίχτυα και  φώναξε  τα  αδέρφια  του για  να  ξεκινήσουν .

   Είχε  αρχίσει  να  ξημερώνει  και  τα  τρία  αδέρφια  δεν  είχαν  πιάσει  ούτε  ένα  ψάρι , τότε  ο Μάνος  που  ήταν  ο   μικρότερος   πρότεινε  να  πάνε  σε  πιο  βαθιά  νερά  έτσι  κι  έγινε .

   Αλλά  για  κακή  του  τύχη  ο  καιρός  άλλαξε , μαύρα  σύννεφα  γέμισε  ο  ουρανός  και  μια  τρομακτική  καταιγίδα  ξεκίνησε . Τα αδέρφια  ήταν  φοβισμένα  πιάστηκαν  όλοι  από  το  κατάρτι  και  χωρίς  να  το  καταλάβουν  η  βάρκα  βούλιαξε και  αυτοί  κρατημένοι  από  το  ξύλο  βρέθηκαν φουρτουνιασμένη  θάλασσα .

   Τότε  ένα  δελφίνι  τραβώντας  το  ξύλο  με  το  στόμα  του  τους  πήγε  σε  ένα  μικρό  νησί.

   Το  νησί  αυτό  ήταν  μικρό είχε  μία  αμμουδιά  και βράχια ,  αλλά  ήταν μαγικό  γιατί  ήταν  το  παλάτι  του  χάλκινου  κάβουρα .

   Όταν  ξύπνησαν  είδαν  μπροστά τους  κάποιους  κάβουρες  που  άρχισαν  να  τους  περικυκλώνουν , τα  παιδιά παραδόθηκαν  και  οι  κάβουρες  τους  πήγαν  μέσα  στο  παλάτι  εκεί  ο  χάλκινος  κάβουρας  διάταξε  να  τους  ρίξουν  στο  μπουντρούμι . Ο Αλέξης  ο  πιο  έξυπνος  από  όλους  είχε  μια  ιδέα : « Έχω  μέσα  στην  τσέπη  μου αγκίστρια» και  είπε  στα  αδέλφια  του  να  κόψουν  τα  κάγκελα  της  φυλακής. Αυτοί  τα  έκοψαν  καθώς  και  τα  κάγκελα  και των  άλλων  κρατουμένων . Έπειτα  ,  προχώρησαν  ήσυχα στον διάδρομο, άνοιξαν αθόρυβα την πόρτα του παλατιού και βγήκαν έξω .Αλλά τότε, ακούστηκε ο συναγερμός του παλατιού. Όλοι οι κάβουρες βγήκαν έξω μαζί με τους άλλους ανθρώπους που είχαν ελευθερωθεί. Ευτυχώς , μια βάρκα ήταν στην αμμουδιά ,την έσπρωξαν στη θάλασσα κι έφυγαν χωρίς να τους πιάσουν. Όλοι τώρα γύρισαν πίσω στο ψαροχώρι, είδαν ξανά τις οικογένειές τους .

   Η περιπέτεια που έζησαν ήταν απίστευτη κι όμως αληθινή…


Από την Ε' και τη Στ' τάξη

"Μπαχάρ"

   Ζωγράφου, Μάρτιος 2019

   Η νεαρή φοιτήτρια της πληροφορικής μπήκε στο δωμάτιό της στη φοιτητική εστία. Ήταν ευχαριστημένη, έγραψε άριστα στις εξετάσεις. Μέχρι να βράσει το νερό για το τσάι, άναψε την τηλεόραση. Έπαιζε ένα αφιέρωμα για την άνοιξη. 
   
   Στη γλώσσα της η άνοιξη λέγεται μπαχάρ. Αυτό είναι και το όνομά της. Το είχαν επιλέξει οι γονείς της, επειδή γεννήθηκε εκείνη την εποχή. Αναστέναξε. Πάνε χρόνια που δε γιόρταζε πια τα γενέθλιά της. 

Χαλέπι, Μάρτιος 2011

   Ήταν μια όμορφη ανοιξιάτικη μέρα. Η πόλη ήταν γεμάτη ζωή. Με το σχολείο θα πήγαιναν περίπατο στο κάστρο πάνω στον λόφο. Θα συνόδευαν και οι γονείς της, που ήταν αρχαιολόγοι. Ενώ είχαν συγκεντρωθεί στην αίθουσα εκδηλώσεων, ξαφνικά άρχισαν οι αεροπορικές επιδρομές. Μία βόμβα έπεσε πολύ κοντά στο σχολείο. Κατέρρευσε τμήμα της οροφής. Ανάμεσα στα πολλά θύματα ήταν και οι γονείς της Μπαχάρ. 

   Το ορφανό κορίτσι βρέθηκε μαζί με συγγενείς της να ακολουθεί ένα καραβάνι που εγκατέλειπε βιαστικά το Χαλέπι. Προορισμός η Ευρώπη. Μετά από πεζοπορία πολλών εβδομάδων, έφτασαν εξαντλημένοι στα τουρκικά παράλια και από εκεί με βάρκα στις ακτές της Λέσβου. Όσοι επέζησαν, εγκαταστάθηκαν σε προσφυγικούς καταυλισμούς.

   Τα χρόνια πέρασαν. Παρά τις μεγάλες δυσκολίες, η Μπαχάρ κατόρθωσε να μπει με υποτροφία στο Πανεπιστήμιο. 

   Σε λίγο καιρό κλείνει τα 19. Όμως δε νιώθει χαρούμενη. Της λείπει η οικογένειά της, που την κατέστρεψε ο πόλεμος.